پدرها و مادرها حتماً بخوانند؟

غلب کودکان دیدن کابوس و خواب هاى بد را تجربه کرده اند. رؤیاهاى وحشتناک از زمانى که کودکان دوساله هستند آغاز مى شود و بین سنین 6-3 سالگى به اوج خود مى رسد. دیدن کابوس معمولاً در آخرین مراحل خواب اتفاق مى افتد، یعنى طى ساعات 6-4 صبح. تفاوت تکرار کابوس ها در کودکان مختلف متفاوت است.

ممکن است کودک شما در یک سال فقط چند بار خواب ترسناک ببیند و یا این احتمال وجود دارد که اغلب شب ها آشفته و ناراحت از خواب بپرد. در حدود یک چهارم از کودکان هر هفته حداقل یک کابوس مى بینند. موضوع رایج اغلب این کابوس ها هم این است که توسط یک شخص یا حیوان ترسناک تعقیب مى شوند. علت ایجاد کابوس ها مشخص نیست ولى تصور مى شود که استرس هاى رایج و تغییرات ناشى از مراحل رشد عامل آن باشد.

براى مثال کودکانى که حادثه ناگوارى را تجربه کرده اند تا 6 ماه بعد کابوس هاى فراوان مى بینند. به طور کلى برخى از علل ایجاد کابوس عبارتند از: - استرس - تب - وقوع اتفاق ناخوشایند مانند تصادف، عمل جراحى و ... - داشتن قوه تخیل فعال چگونه با کابوس هاى فرزندان کنار بیاییم؟ - هنگامى که کودک شما با گریه از خواب مى پرد سریع خود را به او برسانید.

اگر اتاق شما از اتاق خواب کودکتان دور است و مطمئن نیستند که بتوانید صداى گریه او را بشنوید، یک دستگاه هشداردهنده صداى گریه کودکان در اتاقش نصب کنید. - فرزندتان را در آغوش بگیرید و او را نوازش کنید. به او اطمینان خاطر بدهید و آرام و ملایم صحبت کنید. - درک کنید که احساس ترس و وحشت کودک شما بى مورد نیست. - تا زمانى که فرزندتان مجدداً آرام شود نزد او بمانید.

اگر خیلى ترسیده باید او را با یک فعالیت مطلوب و آرام تسکین دهید؛ مانند خواندن کتابى که دوست دارد. - ممکن است کودکتان بخواهد با شما راجع به کابوسش صحبت کند. او را تشویق کنید تا پایان شاد و خنده دارى را براى ادامه خوابش تعریف کند. اشتباه نکنید شاید به طور ناخواسته اشتباهاتى را در این زمینه مرتکب شوید. از انجام عکس العمل هاى زیر نسبت به کابوس هاى فرزندتان خوددارى کنید: - در چنین مواقعى کودکتان را نادیده نگیرید. اگر از رفتن نزد او خوددارى کنید بیشتر افسرده و عصبى خواهد شد.

عصبانى نشوید. ممکن است فکر کنید که فرزندتان براى جلب توجه این کارها را انجام مى دهد. اما بدانید که بروز عصبانیت شما ناراحتى و اضطراب کودک را افزایش مى دهد. - این احتمال وجود دارد که خسته باشید و براى حل مشکل راه حل ساده اى را برگزینید؛ اینکه تصمیم بگیرید کودک را به اتاقتان ببرد و او را کنار خودتان روى تخت بخوابانید.

چنین اقدامى اشتباه است چون باعث مى شود که کودک شما تصور کند که خوابیدن در تخت خودش باعث دیدن کابوس شده و در نتیجه همیشه اصرار مى کند که کنار شما بخوابد. چند پیشنهاد ممکن نیست بتوانید کودکتان را از دیدن کابوس هاى مجدد بازدارید ولى مى توانید تعداد دفعاتى را که خواب بد مى بیند، کاهش دهید: - مطمئن شوید که فرزند شما فیلم هاى ترسناک تلویزیون را تماشا نمى کند و یا کتاب هاى ترسناک نمى خواند. - به طور معمول هر روز به او رسیدگى کنید تا بفهمید مشکلى ندارد. ماجراهاى پردغدغه مى تواند جرقه اى براى دیدن خواب هاى ناخوشایند باشد مانند اسباب کشى، شروع مدارس، ورود یک عضو جدید به خانواده یا تولد یک نوزاد. - درباره رؤیاها با هم صحبت کنید و توضیح دهید که همه افراد گاه و بیگاه کابوس مى بینند. - اگر کودک شما به وسیله کابوس هاى شبانه آزار مى بیند به او کمک کنید تا معانى آنها را از طریق نقاشى، نوشتن یا نمایش پیدا کند. درباره عامل ایجاد کابوس ها فکر کنید و سعى کنید در جهت رفع آنها اقداماتى انجام دهید. - در صورت نیاز به دنبال یک مشاور حرفه اى باشید یا به پزشک مراجعه کنید تا در این زمینه بیشتر به شما راهنمایى کند.

/ 0 نظر / 4 بازدید